ARTYKUŁ SPONSOROWANY
Utrata włosów, zwłaszcza łysienie androgenowe, może wpływać na samopoczucie i pewność siebie. Artykuł wyjaśnia, kiedy warto rozważyć przeszczep włosów, jak wygląda kwalifikacja do zabiegu i jakie badania są potrzebne. Opisuje też metody FUE, FUT i DHI, przeciwwskazania oraz czynniki wpływające na koszt.
Utrata gęstości fryzury często wpływa na codzienne samopoczucie, zwłaszcza gdy pojawia się łysienie androgenowe. Typowe objawy to cofnięta linia czoła oraz przerzedzenia na czubku głowy. Zabieg, jakim jest przeszczepianie włosów, polega na przenoszeniu własnych mieszków włosowych z obszaru dawczego w miejsca przerzedzeń.
wykorzystanie własnych mieszków włosowych,
możliwość zagęszczenia przerzedzonych obszarów,
indywidualne zaprojektowanie linii włosów,
rozwiązanie, które może być rozważane, gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanego efektu.
Wiek pacjenta jest ważnym czynnikiem przy planowaniu zabiegu. Specjaliści zwykle zalecają odczekanie przynajmniej do około 25. roku życia. Wtedy wzorzec łysienia jest zazwyczaj na tyle przewidywalny, że lekarz może zaplanować nową linię czoła, która będzie naturalnie wyglądać także w przyszłości.
wiek pacjenta,
stabilizację procesu utraty włosów,
możliwość zaprojektowania trwałej linii włosów,
ryzyko konieczności zabiegów uzupełniających,
ograniczoną liczbę dostępnych graftów.
Pierwszym krokiem jest konsultacja z lekarzem, podczas której ocenia się potencjał planowanego zabiegu. Lekarz zbiera wywiad o stanie zdrowia i diagnozuje skórę głowy, co pozwala określić kondycję mieszków i zaplanować dalsze postępowanie.
szczegółowy wywiad medyczny,
badanie trichoskopowe i trychogram,
analizę cyklu wzrostu i kondycji mieszków włosowych,
ocenę gęstości włosów w strefie dawczej,
oszacowanie liczby potrzebnych graftów,
zaprojektowanie nowej linii włosów.
Po kwalifikacji medycznej kolejnym krokiem jest diagnostyka laboratoryjna, która pozwala sprawdzić, czy pacjent może bezpiecznie poddać się zabiegowi. Wyniki należy dostarczyć z odpowiednim wyprzedzeniem, zgodnie z zaleceniami kliniki.
morfologię krwi,
oznaczenie glukozy na czczo,
parametry krzepnięcia INR i APTT,
test w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (antygen HBs),
badanie przeciwciał HCV,
test w kierunku HIV.
Przeszczep włosów jest zabiegiem chirurgicznym, dlatego wymaga wcześniejszej oceny stanu zdrowia pacjenta przez specjalistę. Pozwala to ograniczyć ryzyko i dobrać bezpieczne postępowanie.
niewyrównana cukrzyca, która może spowalniać gojenie,
aktywne infekcje skóry głowy oraz zmiany łuszczycowe,
łysienie plackowate o podłożu autoimmunologicznym,
poważne zaburzenia krzepnięcia krwi,
niestabilne choroby układu krążenia,
niewystarczająca liczba mieszków włosowych w miejscu pobrania.
Ocena obszaru dawczego jest jednym z kluczowych etapów kwalifikacji. Zwykle jest nim potylica, gdzie znajdują się włosy genetycznie odporne na działanie DHT, co decyduje o ich trwałości po przeniesieniu w nowe miejsce. Określenie dostępnej puli graftów wymaga szczegółowej oceny skóry głowy.
naturalne zagęszczenie mieszków włosowych,
grubość włosa,
ogólną kondycję skóry w strefie pobrania,
kondycję mieszków,
strukturę i jakość materiału dawczego.
Do najczęściej wymienianych technik należą FUE, FUT i DHI. Wybór metody zależy od stopnia utraty włosów, stanu obszaru dawczego i oczekiwań pacjenta, a oferta konkretnej kliniki może obejmować tylko część z nich.
FUE polega na pobieraniu pojedynczych jednostek mieszkowych i nie pozostawia liniowej blizny,
FUT polega na pobraniu paska skóry z obszaru dawczego, co pozostawia liniową bliznę, ale może pozwolić na pozyskanie większej liczby graftów w jednym zabiegu,
DHI jest odmianą FUE, w której grafty wszczepia się specjalnym implantatorem, bez wcześniejszego nacinania kanałów w skórze.
Cena zależy przede wszystkim od skali zabiegu. Zagęszczenie niewielkich zakoli będzie zwykle tańsze niż zabieg przy rozległej łysinie. Na koszt i przebieg procedury wpływają:
liczba pobranych jednostek (graftów),
wybór techniki, np. FUE lub DHI,
doświadczenie zespołu medycznego i renoma kliniki,
zastosowany sprzęt,
indywidualna budowa skóry głowy i stopień skomplikowania zabiegu.