(Inf. wł.). Z czterech drewnianych kościołów, jakie zachowały się na ziemi kłodzkiej, ten znajdujący się w Zalesiu jest datowany na 1717-1718 r. A to oznacza, że jeśli chodzi o wiek, to jest drugim - po Kamieńczyku w gminie międzyleskiej (z r. 1710) - tego rodzaju zabytkiem. Po nim wzniesiono w r. 1726 obiekt w Nowej Bystrzycy, zaś ten w Międzygórzu - w r. 1740-1742.
Wędrowcy pokonujący żółty szlak z Bystrzycy Kłodzkiej do Huty w Górach Bystrzyckich, po drodze docierają do niewielkiego Zalesia ukrytego w leśnej gęstwinie. Natrafiają tam na nieduży gabarytowo kościół pod wezwaniem św. Anny, będący w gestii bystrzyckiej parafii. W całości jest zbudowany z drewna i pokryty gontem, łącznie z wieżyczką.
Wewnątrz ujawnia się drugie bogactwo tej świątyni. To ludowe malowidła nawiązujące do Starego Testamentu, których jest 56. Znajdują się na stropie i chóralnej balustradzie. Uwagę zwraca ołtarz główny z roku 1720, który trafił do Zalesia w r. 1720 z bystrzyckiego kościoła, a także ambona wykonana z kamienia.
Dodajmy, że w roku 2019, m.in. za sprawą Henryki Szczepanowskiej - autorki projektu konserwatorskiego - studenci z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych zajęli się ratowaniem malowideł wypełniających zabytek.
(bwb)
